تبلیغات
مازندرانی(نکایی) ریکا

مازندرانی(نکایی) ریکا
مازندران قطعه ای از بهشت روی زمین 
صفحات جانبی

بهاریه

یاد دش بخیراون قدیما

یره به کینکه  ، خرما جرینگ جرینگ –چه گل بهار نازنین

چش درکا ،چلیک مار

گوپان و پشتی.. چدومبه صد تا هنر داشتنه وچون

اتا اشکم داشتنه پلا و بلا وشون سه بیه یکسون

کنس و ولیک، وشونسه بیه عسل ماز واری شیرین - بدونه چاشت و نهار

سر بینه ،صویی تا  نماشون- اینهمه ناز و ادا نداشتنه

 

زمستون- اسب میک ره هر کی داشته

اتا لتکاره تله جه کرده اورک

واش خواره تیکا ره خوندسه که برو

 اسپه چینک – سیو تیکا - هنوالی تله ی ور کشیه دوک

"هنو الی  هنوالی  دودوک بکش

همین راسته  همین راسته اجیک دره خله مسته  تره وسته"

زندگی تله ی ور ، وروشه ی په - مثل اوی واری - کلاک زوئه شی یه

زمستون گته وارش, گته وا, وقتی که دار ره زوئه کشه

صوایی اغوزدار بن - پر بیه - وچه و کچه

هر کسی اتا خله اغوز ره گیته کرده  تریک

تا نماشته کشته کا بیه ونه کار

نه هول بز داشته  نه بز کله و  یار

زمستون اسپه اسب - سک و صغیر بینه سوار

وره پیش کردنه تا گذر بهار

هلی تی تی که ایمو بهار سلوم

هول و تکون بیه گت گتای ارمون

بوردن شهر- لکلا بیتنه وچون

نو کلوش-  شبره دوندی

نقل و نبات - برای سفره ی عیدی

دنگ سر بوردن وچال بنی هاکردن

اغوز نون – پیسه گنده – اتا بنه سیر و سنجه- ونه په - سرکه و سکه

... همه به یک کنار- گرد دیه ی سره - حسینی خنه ی قران- که دیه منبر بالا

که بیه برکت خنه –

فکر مادرمه  که وسه - به نوم اتا نفراز کته تا گت

هر کی هسته ونه نوم - خوار بوئه- وقت استخاره

 همه ی اینها به کنار

گت ما ر مشهدی فضه که همش داد زوئه گته

انتی وقت –صد تا چش و دس داری کمه

بد غلطه بهو وم  - امه دل  دل ره خنه ریه بتیم ره- نکنه- یک سال نشستی بمونده

    سال نو بوئه دل گر - وچون اما..عیدی سفره ره وشون دوش دوندی گنه کمه

زنجپیلی نون نشنه- به درک!

 هر کی اینه-  گنه که  شاخ دار کرک مرغنه خوامبه شمه جه- مرغنه  جنگی وسه خله خواره ---   سیو حلواره ونه جا بدائن  - وچه نوینه

عیدی که اینه ننا  - لیز دینه اسپه گل جه  کوهنه خنه ره  - خنه بونه هنتا عاروس

 چند خشه ونه دله دوه عاروس

مرغنه جنگی و عیدی – ونه په جینگای وچون

این سر تا اون سر خنه – دیه مهمون

دوست و دشمن بینه یک سون- همه با هم کدورت و ناخشی ره کردنه گوم

هلی – تی تی جه شه سر ره کشیه لا

دیاری عاروس ره موندسه – که خوانه

یک نفر وره تعارف هاکنه بوه بفرما

شه وسه ناز هاکنه  - کلک سری هادین تا بی ام

سور دار ململ تن- هرس سایی ویشه ره په نه

افرای گوشه واره مرواریه -  چش خوانه که وره بوینه

این همه مهر و محبت همه از لطف خدا – مهر  بهاره

ککی سر نا زنده  تی تی کا ک  - نقاره

نوروز خون شه وسه حال و هوای دیگه دارنه

این سره اون سره سر دینه صدا ره - گنه که :

مشتی عموی با خدا – شمه سر پیش ره دواره زمبه پا

خدا شماره سلامتی هاده – هر چی ته دل خوانه و گتی هاده

ته پسر رخت دامادی دپوشه –شمه کل تلار ره گل بن هاکنه

شمه مله پر بوئه از سک و سو—شمه لتکا  پربوئه از بک و بو

 حا جی  فیروزه با اون ناز و ادا- دایره زنگی ره هی یارده صدا–

گته که مه رو سیاه هسته بدون – خشی هر درد دوا هسته بدون

سال نو شمه تن قوا بوئه  روز خش حال و روز شما بوئه

مال جدی  ایموئه  با شه الم – آقا جل ره وندسه وچون دس

چشمه ی او ونوشه ره – په گیته

لب و لوچه جه خشالی ره گیته

چشمه ی او – خشالی –عیدی گردش- سفره ی هفت سین

قرانی –اسکناس پنج زاری - نو لکلا – در کنار اینهمه

لطف خدا – شماره مبارکا




طبقه بندی: مجموعه شعر محلی مازندرانی،
[ 1391/04/14 ] [ 14:35 ] [ مهدی درخشانی منصورکوهی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

مهدی درخشانی منصورکوهی - ساکن شهرستان نکا - استان مازندران
آرشیو مطالب
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :

امارگیر حرفه ای سایت